De laatste weken

 

Deze weken gingen veel te snel… de twee teckel zusjes hebben zich zo goed vermaakt met elkaar het was iedere dag weer feest. ‘s Morgens als we om ca 7.00 – 7.30  beneden kwamen stonden ze al heel blij te wachten en werden we eerst helemaal dood geknuffeld waarna ze de tuin ingingen voor een plasje en een poepje. Lekker spelen en uitleven na zo’n lange nacht en natuurlijk honger dus ‘t lekkere vlees ging er goed in en samen met de andere honden eten was al heel wat weken de gewoonste zaak. Doordat ze bij ons altijd een eigen bakje krijgen (ook al hebben we meer pups) krijg je rustige eters en geen voernijd. Je moet er dan als fokker wel bij blijven en ze toch proberen bij elkaar weg te houden wat best veel werk is maar dat doen we met plezier want alles is een les toch! Natuurlijk gebruiken we een fluitje om ze te roepen en ze te laten wennen aan de fluit zodat ook de nieuwe baasjes hier alleen maar mee verder hoeven te gaan en als ‘t goed is de pups op ‘t fluitcommando komen dat is de bedoeling.

Iedere dag even een stukje lopen en snuffelen op ‘t park en hopen dat we iets nieuws zagen. Lopen is een groot woord op deze leeftijd, rare bandje om je nek met een lijn die je belemmerd en al die heerlijk geurtjes en dingetjes zoals blaadjes, takjes dat wordt allemaal bestudeerd en soms meegenomen!

Het waren  super makkelijke pups met zijn tweetjes, natuurlijk ondeugend zoals teckels zijn maar tevens hartstikke lief. Alle bezoek werd met kwispelende staartjes en nieuwsgierigheid begroet en dat was buiten hetzelfde. Wij hebben de knoop doorgehakt en Florinne gehouden, zij gaat Fien heten. Fayenne gaat wonen in Amerongen bij de fysiotherapeut (en zijn gezin) van onze zweetwerktrainer dus ze is niet zo heel ver uit de buurt. Hij zit dichtbij het vuur en gaf al aan ook eens bij het zweetwerk te gaan kijken! Haar roepnaam wordt Keet!